BLIXEMSNEL KOERIER

NIEUWS Nog geen training voorlopig evenementen, Eindhoven e.o.
Zie homepage
Mei 2020
Marathonestafette Blixemsnel en MiniMarathon GEANNULEERD
   
Vorige nieuwsbrief
Voorvorige nieuwsbrief

Trainingstijden
Maandag 20:30u
, verzamelen op de Ouverture
Donderdag 20:15u
, voor de fanatiekere, serieuzere lopers, verzamelen op de Ouverture
Zondag 09:00u is er een rustige lange duurloop van 75 tot ca. 90 minuten, snelheid 10,5 - 11 km/u,, meestal begeleid door Vincent. Voor wie komt. Verzamelen in het Aanschotpark.

x x x x x x

Achtergrond-info over hardlopen, blessures, ..... lees meer, en nog meer (ook onder 'artikelen')

x x x x x x

Adresgegevens loopgroep: Contactpersoon:
Vincent Vloemans, Opaal 9, 5629HP Eindhoven.
Tel.: 040-2484255.
Email: vincent@blixemsnel.nl

x x x x x x

KLEDINGSPONSORS








x x x x x x

bullet
1:
MARATHONESTAFETTE BLIXEMSNEL: OOK GEANNULEERD
bullet
2:
WAAROM HET BELANGRIJK IS OM TE BLIJVEN HARDLOPEN IN STRESSVOLLE TIJDEN
bullet
3:
FIETSEN, JOGGEN OF WANDELEN DOE JE BEST NIET ACHTER ELKAAR IN TIJDEN VAN CORONA
bullet
4:
SPORTDRANK OF CHOCOLADEMELK ALS HERSTEL?
bullet
5:
BIJ GEBREK AAN EVENEMENTEN DOOR CORONA WAT OUDE FILMPJES ALS TIJDVERDRIJF
bullet
6:
runninG-PUBLICATIES
bullet
7:
DOLF JANSEN: 'HET GAAT OM ...'
bullet
8:
LOPERSKNIE, EEN VERVELENDE BLESSURE
bullet
9:
DEZE 6 VEELVOORKOMENDE BLESSURES ZETTEN HET STOPLICHT OP ROOD
bullet HOW TO MOTIVATE TO RUN

 

  1: MARATHONESTAFETTE BLIXEMSNEL: OOK GEANNULEERD

Het zat er al een beetje aan te komen, maar nu is het zeker: Marathonestafette Blixemsnel (en MiniMarathon) is geannuleerd net zoals alle evenementen tot 1 september. Het hele Familiespektakelweekend gaat niet door vanwege de Corona-maatregelen.

NAAR BOVEN 

  2: WAAROM HET BELANGRIJK IS OM TE BLIJVEN HARDLOPEN IN STRESSVOLLE TIJDEN
Bron: Runnersworld: https://www.runnersworld.com/nl/mentaal/a32103517/hardlopen-bewegen-belangrijk-stress-stressvolle-periode/?utm_campaign=rw-20200414-wekelijks&utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_content=hardlopen%20stress

Onderzoek toont aan dat je door te sporten beter om kan gaan met onaangename situaties.

Als het leven om welke reden dan ook op zijn kop staat, vinden sommige lopers houvast in hun hardlopen. Anderen doen juist het tegenovergestelde. Hardlopen wordt op een laag pitje gezet, om al hun tijd en mentale energie te besteden aan de huidige crisis. Uit onderzoek naar lichaamsbeweging en stress blijkt dat blijven bewegen helpt. In tijden van problemen op het werk, noodsituaties in de familie en relatieproblemen helpt hardlopen om de stressfactoren als minder ernstig te ervaren. Uiteindelijk doorsta je daarmee de onaangename situatie met een betere fysieke en mentale gezondheid.

De eenvoud van het hardlopen
Bij een studie aan de universiteit van Maryland keken twee groepen mensen naar schokkende beelden. De groep die vooraf een training van een half uur had gedaan, had lagere angstniveaus dan de mensen die eerst een half uur stil hadden gezeten. Hardlopers voelen over het algemeen intuïtief aan wanneer ze in hectische tijden moeten gaan lopen, om enige schijn van routine te behouden. Dit levert een korte onderbreking van de aandacht voor je zorgen. Door de eenvoud van het hardlopen, de ene voet voor de andere zetten, meer is het niet, heb je ruimte in je hoofd om over dingen na te denken. Dat geeft je het gevoel dat je niet de volledige regie over je leven bent verloren.

Lees ook: Zo verminder je hardlopend je stress

Ga de deur uit op dagen dat je het moeilijk hebt
Wat belangrijk is aan dit onderzoek, is de vergelijking tussen de activiteitsniveaus van de proefpersonen en hun herinnering aan stressfactoren uit de echte wereld. De conclusie bevestigde wat de onderzoekers al vermoedden. Het helpt om de deur uit te gaan op dagen dat je het moeilijk hebt. Dat is de sleutel om zo’n dag niet zo slecht te laten lijken. In hetzelfde onderzoek werd aan meer dan 2000 volwassenen gevraagd om acht dagen lang hun lichaamsbeweging bij te houden en stressvolle situaties op te roepen. Dit kon van alles zijn: ruzies met anderen, of juist het vermijden daarvan, discriminatie, stress op het werk, thuis of op school, en stress waarbij een familielid of goede vriend betrokken was. Op grond van de verzamelde gegevens werden de correspondenten verdeeld in twee groepen. Voor de eerste groep werd onderscheid gemaakt tussen actieve en minder actieve mensen. De tweede groep werd verdeeld in hoe de mensen hun stressniveaus herinnerden op dagen dat ze trainden en dagen waarop ze dat niet deden.

Ook voordelen op de lange termijn
De onderzoekers hebben specifiek gemeten wat bekend staat als negatieve affectiviteit. Dit is hoe je onaangename gebeurtenissen emotioneel ervaart. Een laag negatief affect staat over het algemeen gelijk aan emotionele stabiliteit. Je ervaart onaangename situaties maar wordt er niet door overweldigd. Dit is niet alleen goed voor op het moment zelf - je dag wordt niet verpest omdat je baas tegen je schreeuwde - maar ook op de lange termijn. Je zult minder snel last krijgen van de gezondheidsgevolgen van frequente schommelingen in je bloeddruk en stresshormoon niveaus. Om vast te leggen welke proefpersonen een laag negatief affect hadden als reactie op stressvolle gebeurtenissen, lieten de onderzoekers ze beoordelen in welke mate - van 'helemaal niet' tot 'altijd' - een stressor hen boos, verdrietig, beschamend, nerveus of angstig maakte.

Lees ook: Wat als hardlopen je meer stress dan runners high brengt?

Sporters reageren minder op stress
Er was geen verschil tussen hoe vaak actieve en minder actieve proefpersonen stressvolle dagen hadden. Een opmerkelijk verschil was wel dat op dagen met veel stress, het negatieve affect van de regelmatige sporters 14 procent lager was dan dat van de andere proefpersonen. Dat wil zeggen, dat de sporters aanzienlijk minder gekwetst werden voor dezelfde onaangename situaties of gebeurtenissen. Volgens hoofdonderzoeker Eli Puterman komt dit waarschijnlijk door de combinatie van minder heftig reageren als stressfactoren optreden en dat sporters aan het einde van de dag de stress zich niet meer als ernstig herinneren. In ons brein worden herinneringen constant herschreven. Wanneer je maar vaak genoeg blij of kalm wordt door inspanning, interpreteer je de stressor misschien als minder impactvol. En herinner je hem later dus ook als minder stressvol.

Er is een groeiende consensus dat lichaamsbeweging het proces versterkt dat een blijvende veerkracht tegen stress verleent. Dit fenomeen heeft vermoedelijk een verband met structurele hersenveranderingen, zoals de groei van en een betere verbinding tussen neuronen, veroorzaakt door hardlopen en andere vormen van aerobe inspanningen.

Hardlopers zijn beter bestand tegen stressvolle situaties
Als hardloper ben je dus beter bestand tegen stressvolle situaties. Probeer daarom op een stressvolle dag, hoe ernstig deze ook is, je hardloopschoenen aan te trekken. De onderzoekers ontdekten dat het negatieve affect van de proefpersonen 17 procent lager was op de dagen dat ze sportten. Regelmatige sporters hadden dit voordeel altijd, ongeacht wanneer ze getraind hadden. Dit in tegenstelling tot de minder actieve mensen. Zij kregen de grootste boost in het omgaan met stress kort nadat ze hadden getraind. Naarmate er meer tijd verstreek sinds hun laatste training, nam hun emotionele stabiliteit steeds verder af.

Lees ook: Een rondje door het park maakt gelukkig

Een geheim wapen in moeilijke tijden
Het loont dus de moeite om op stressvolle dagen ruimte in je agenda te maken om te gaan hardlopen. Het is nog beter om vaste momenten vast te leggen. Want als je gestrest bent, heb je al snel het gevoel nergens tijd of energie voor te hebben. Je hoeft ook helemaal niet moeilijk te doen met ingewikkelde trainingsvormen. Gewoon de deur uit en in een gemoedelijk tempo een paar gemakkelijke kilometers lopen doet al wonderen. Beschouw dat als jouw geheime wapen om met moeilijke tijden om te gaan.

Lees ook: Waarom je van lopen zo gelukkig wordt

NAAR BOVEN 

  3: FIETSEN, JOGGEN OF WANDELEN DOE JE BEST NIET ACHTER ELKAAR IN TIJDEN VAN CORONA

Lees: dit artikel

Onderzoek over 10 meter afstand tijdens hardlopen is ongefundeerd
Lees in: https://running.nl/onderzoek-over-10-meter-afstand-tijdens-hardlopen-is-ongefundeerd/?fbclid=IwAR306wQJYErdJLAGGh3j6bcgIAqg-VgYDqnonZAnXPCEhlfIpZXTeA3q8XU

Vorige week sprongen alle media op een onderzoek van de Belgische hoogleraar Bert Blocken van de TU Eindhoven. Hij had middels computersimulaties uitgevonden dat hardlopers en fietsers een soort wolk van adem-, hoest- en nierdruppeltjes achter zich aanslepen. Uit die simulaties bleek dat daarom de gepropageerde afstand van 1,5 meter niet voldoende was. Wandelaars moesten minimaal 5 meter afstand tot elkaar in acht nemen. Hardlopers 10 meter en racefietsers zelfs 20 meter.

NRC checkte deze beweringen en plaats ten eerste vraagtekens bij de gebruikte methode. 'Het gaat om metingen van de luchtstroom rondom een standbeeld in een windtunnel en een computersimulatie van de virusdruppeltjes daarin, niet om een onderzoek met echte druppels en sporters.' Maar uiteindelijk hebben ze een nog veel belangrijkere kanttekening bij het onderzoek.

De krant zocht contact met een expert op het gebied van infectiepreventie van de Radboud Universiteit in Nijmegen. Volgens hoogleraar Andreas Voss gaan wetenschappers er op dit moment van uit dat het virus zich niet via dergelijke druppeltjes kan verspreiden. Onderzoekers hebben weliswaar de aanwezigheid van genetisch materiaal van griep en cironavirussen in deze druppeltjes geconstateerd, maar nog geen 'levend, infectieus virus'.

Het virus wordt verspreid middels druppels die vrijkomen bij het hoesten en niezen. Deze druppels zijn aanzienlijk groter dan de druppels waar in het onderzoek naar verwezen wordt, zo stelt Voss. Deze druppels zijn daardoor zo zwaar dat ze al snel op de grond vallen. Het is volgens Voss dan ook niet helemaal uitgesloten, maar hij bestempelt het als erg onwaarschijnlijk. NRC bestempelt het onderzoek dan ook als ongefundeerd.

De 1,5 meter afstand die het RIVM adviseert lijkt dus ook tijdens het hardlopen afdoende.

NAAR BOVEN

  4: SPORTDRANK OF CHOCOLADEMELK ALS HERSTEL?
Bron:Runnersworld: https://www.runnersworld.com/nl/voeding/a26390203/chocolademelk-herstel-hardlopen/?utm_campaign=rw-20200417-dagelijks&utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_content=sportdrank%20of%20choco

Zo verhoudt chocolademelk zich tot het drinken van sportdrank.

Als een studie naar zuivel gesponsord wordt door een zuivelbedrijf moet je op je tellen passen. In een onderzoek gepubliceerd in 2019 kwam naar voren dat het drinken van chocolademelk wel eens spectaculair goed voor ons zou kunnen zijn, zeker in vergelijking met het drinken van sportdrank. We bekijken deze resultaten dus met een kritisch oog. Maar eerlijk gezegd: hoeveel excuses hebben we nodig om naar de chocolademelk te grijpen?

Een bron van belangrijke stoffen
Dat chocolademelk – gemaakt van koemelk - een goed herstelproduct is weten we al langer. Het bevat belangrijke eiwitten, is vloeibaar (en worden dus snel opgenomen), zit vol BCAA’s (de aminozuren die nodig zijn voor spierherstel) en zelfs elektrolyten (zoals natrium en kalium) zijn te vinden in chocolademelk. Voor mensen zonder lactose-intolerantie is een glas chocolademelk na een training een goede manier om snel al deze stoffen binnen te krijgen. Maar hoe verhoudt chocolademelk zich nu tot het drinken van sportdrank?

'MAAR EERLIJK GEZEGD: HOEVEEL EXCUSES HEBBEN WE NODIG OM NAAR DE CHOCOLADEMELK TE GRIJPEN?'

Krachtpatsers
Maar liefst 103 middelbare school-studenten deden mee met het onderzoek. De helft van deze groep kreeg tijdens een zeven weken durend schoolkamp na elke training een flinke portie van een commerciële sportdrank. Deze drank bevatte enkel koolhydraten en wat natrium (700 ml, 42 gram koolhydraten). De andere groep kreeg 475 ml magere chocolademelk met, naast 44 gram koolhydraten, ook 16 gram eiwit en een vergelijkbare portie natrium. Voor en na de zeven trainingsweken werd een aantal testen afgenomen zoals squats, bench press en power cleans. Het resultaat? De groep studenten die chocolademelk had gedronken, was maar liefst 12.3% vooruitgegaan in de testen. De andere groep ging slechts 2.7% vooruit. De scholieren die alleen koolhydraten namen na de training zagen hun resultaten op de bench press zelfs afnemen.

Zijn we overtuigd?
De onderzoekers stellen dat het eiwit in de chocolademelk er hoogstwaarschijnlijk voor heeft gezorgd dat de scholieren beter herstelden en zo meer baat hadden bij hun trainingsprogramma. Eerdere studies ondersteunen deze resultaten en toonden aan dat chocolademelk net zo effectief is als andere (duurdere) hersteldranken. Gesponsorde studie of niet? Als je de keuze hebt tussen een flesje sportdrank en een pakje chocolademelk na je training dan stellen wij voor dat je het zekere voor het onzekere neemt. Warme chocolademelk mag overigens ook.

NAAR BOVEN 

5: BIJ GEBREK AAN EVENEMENTEN DOOR CORONA WAT OUDE FILMPJES ALS TIJDVERDRIJF
MAANDAGAVONDTRAINING OP 25 JUNI 2007
MARATHON VAN EINDHOVEN 2008


JOE MANN KERSTCROSS 2009


ZAALTRAINING JAN 2010

LOOPTECHNIEK, 2010

VERTREK NAAR HYPOTHEKER BEEKLOOP 2010
MARATHONESTAFETTE BLIXEMSNEL 2010
GLAZEN HUIS - LOOP 2010
BACK TO THE 90'S

NAAR BOVEN

 

  6: runninG-PUBLICATIES

NAAR BOVEN 

  7: DOLF JANSEN: 'HET GAAT OM ...'


NAAR BOVEN 

  8: LOPERSKNIE, EEN VERVELENDE BLESSURE

Lees: https://www.prorun.nl/gezondheid/lopersknie/

NAAR BOVEN

  9: DEZE 6 VEELVOORKOMENDE BLESSURES ZETTEN HET STOPLICHT OP ROOD
Bron: https://www.runnersworld.com/nl/gezondheid/blessures/a22785964/deze-6-veelvoorkomende-blessures-zetten-het-stoplicht-op-rood/?utm_campaign=rw-20200424-wekelijks&utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_content=Blessures%20stoplicht

Zelfs aanhangers van ‘pijn is fijn’ moeten deze signalen serieus nemen.

Voor fanatieke hardlopers kan het moeilijk zijn de training voortijdig te stoppen, zelfs als het lichaam daarom smeekt. Negeer je deze signalen en verbijt je de pijn, dan is de kans dat je de trainingswinst die je verliest groter dan wanneer je even wat rustiger aan doet. Zet je ego opzij en overleg met een fysiotherapeut over de manier om de pijntjes zo snel mogelijk de deur uit te werken. Deze 6 blessures kunnen er snel insluipen.

Luister goed naar je lichaam
Luister goed naar de feedback die je lichaam je geeft. Als je merkt dat je loophouding verandert om een zere plek te beschermen, dan weet je dat een overbelastingsblessure zich aandient. Als algemene vuistregel kun je aanhouden: verandert je loophouding of heb je pijnstillers nodig om de pijn te doorstaan, dan zal doortrainen je geen enkel positief effect leveren.

Negeer je deze adviezen, dan is het zeer wel denkbaar dat je met een van deze zes veelvoorkomende blessures te maken krijgt. Reageer daarom snel en adequaat op de eerste signalen en lees hieronder wat je het beste kunt doen.

1. Stressfracturen
Wat ze zijn: Microscopisch kleine breukjes die vooral voorkomen in de voeten, het bekken of in het scheen- of kuitbeen. De verschijnselen in het onderbeen worden vaak als ‘shin splints’ aangeduid. Symptomen zijn onder meer pijn die verergert als je op die plaats druk uitoefent, pijn bij huppen op één been of bij hardlopen.

Waarom ze ontstaan: Stressfracturen zijn het resultaat van overbelasting van je botten, meestal als gevolg van slecht opgebouwde high-impact trainingen, zoals hardlopen met hoge snelheid en sprongoefeningen.

Trap op de rem: Blijf je het bot belasten, dan kan de minifractuur zo ernstig worden dat volledige rust wordt voorgeschreven. Hierbij kan gips of chirurgie nodig zijn om genezing af te dwingen. De kans op herhaling is groot. Het is dus belangrijk om een sportarts te bezoeken om te achterhalen wat precies de oorzaak is geweest. Hij of zij kan bloedtesten uitvoeren om te kijken naar hormoon-, calcium- en vitamine D-spiegels en kan je advies geven over hoe de afwijkingen daarin te bestrijden. Ongetwijfeld zal er ook kritisch naar je trainingsregime gekeken worden. Totdat je kunt hardlopen en huppen zonder pijn, zal de focus van je trainingen komen te liggen op low-impact activiteiten zoals fietsen, zwemmen, aquajoggen en krachttraining.

LEES OOK

Zo kan je hardloopblessures voorkomen

2. Lopersknie
Wat het is: Het is beter bekend als 'runner's knee' en betreft een aandoening in het gebied waar de knieschijf (patella) over het dijbeen (femur) wrijft. Kenmerkend symptoom is pijn in de knie bij activiteiten als trappen aflopen, squatting en na zware inspanning.

Waarom het gebeurt: Dysbalans van de spieren in de billen en heupen, en overmatige spanning in de bindweefsels rond de knie zijn de gebruikelijke boosdoeners. Het komt het meest voor bij vrouwen en jongvolwassenen.

Trap op de rem: Doortrainen met een lopersknie kan leiden tot verhoogde beschadiging en afbraak van het kraakbeen dat zich onder je knieschijf bevindt. En als je dat eenmaal verliest, is het weg en is de kans dat er nieuw wordt aangemaakt zeer klein. Zoek daarom contact met een fysiotherapeut om je klachten te duiden en te bepalen welke oefeningen geschikt zijn om de knieschijf goed uitgelijnd te krijgen. Oefeningen die kunnen worden voorgeschreven zijn zijwaartse passen met een elastische band om de bovenbenen, de brug in diverse variaties, de gewone plank en zijwaarts planken met gebogen knie. Tot het moment waarop je zonder pijn kunt hardlopen kun je fietsen, zwemmen of trainen op de Eliptigo om je conditie te behouden.

3. Achillespeesontsteking
Wat het is: De achillespees is de sterkste en dikste pees in je lichaam en verbindt de kuitspieren met het hielbeen. Veel hardlopers kampen met lichte of hevige pijn aan de achillespees. Soms zijn het acute blessures, die kunnen variëren van milde beschadiging van de pees tot een volledige ruptuur (afscheuring) die chirurgisch herstel vereist. In veel gevallen wordt de pijn gevoeld bij de aanhechting van de pees op het bot. De pijnlijke plek kan ook hoger zitten, op die plaats voelt de pees strak en enigszins gezwollen aan. De pijn kan minder worden als de pees, bijvoorbeeld door een warming-up, wat warmer en losser wordt. De verleiding is dan groot om ondanks de blessure toch door te blijven trainen.

Waarom het gebeurt: Achillesblessures treden meestal op als er te veel van de pees wordt gevraagd. Lopers met strakke, zwakke kuitspieren lijken extra gevoelig. Deze blessures komen vaker voor bij mannen.

Trap op de rem: Loop ermee door en je achillespeesklachten kunnen overgaan in chronische aantasting van de pees met Achilles tendinitis of een volledige scheuring van de pees als gevolg. Fysiotherapeutische behandeling is een belangrijke pijler van de genezing en omvat vaak excentrieke oefeningen van enkel, voet en knie. Als crosstraining is met name fietsen een goed alternatief voor de looptrainingen. Ga pas hardlopen als je pijnvrij bent. Probeer dan de paslengte klein te houden, vermijd snelle trainingen en blijf op een vlakke ondergrond. Bedenk dat landen op je voorvoet een grotere belasting op de achillespees kan betekenen.

4. Pijn aan de heup bij het hardlopen
Wat het is: Er zijn veel oorzaken van pijn in de heupregio bij duursporters. Het betreft blessures die het gevolg zijn van een val of overbelasting van pezen, botten of spieren. Ook het iliotibiaal frictiesyndroom valt in deze categorie. Want ook al zit de pijn daarbij aan de zijkant van de knie; de oorzaak ligt vaak in het bekkengebied.

Waarom het gebeurt: Pijn in de heup kan het gevolg zijn van verminderde kracht en stabiliteit van de bilspieren. Andere oorzaken zijn een te snel toenemende trainingsbelasting die je botten en spieren niet kunnen opvangen. De lichaamsbouw kan een rol spelen, anders gezegd: hoe je botten in hun gewrichten zitten. Een fysiotherapeut kan kijken waar de bron van de pijn zit en – nog belangrijker – achterhalen waarom je de pijn hebt.

Trap op de rem: Je heupen zijn de basis, het motorblok, van alles wat je lichaam doet. Het maakt niet uit of je loopt, zwemt, squat of fietst. Dus elke pijn in dat gebied kan snel leiden tot een veranderde loophouding en zo nieuwe blessures veroorzaken. Wat meespeelt is dat de vele pezen in je heupen relatief weinig doorbloed zijn, wat maakt dat ze niet snel zullen genezen. Als je ze ondanks de pijn blijft belasten, maak je daarmee genezing nagenoeg onmogelijk. Vermijd bewegingen die pijn veroorzaken en praat met een fysiotherapeut over het trainen van je core en bilspieren om de bekkenstabiliteit te verbeteren. Oefeningen zoals de bekkenbrug, zijwaarts wandelen met elastische band, lunges en squats (alleen pijnvrij) en staande evenwichtsoefeningen op één been zijn essentieel voor het bevorderen van de sterkte van de romp.

5. Pijn aan de hamstrings
Wat ze zijn: Plotselinge pijn of spierkrampen die optreden in de achterkant van het bovenbeen of de onderkant van de bil. Veel hamstringblessures zijn het gevolg van een spier die scheurt. Deze scheuringen kunnen variëren van microscopisch klein tot een volledige ruptuur. Grote spierscheuren zijn relatief zeldzaam en vereisen een snelle interventie van een arts. Ze gaan gepaard met intense blauwe plekken en zwellingen.

Waarom ze ontstaan: De oorzaak is meestal terug te voeren tot een dysbalans tussen de hamstrings, quadriceps (aan de voorkant van het bovenbeen) en de bilspieren. Ook een zwakke core of een slechte warming-up kan ertoe bijdragen dat het tijdens een training of wedstrijd misgaat. Bedenk dat de hele dag zitten kan leiden tot een verkorting van de hamstrings.

Trap op de rem: Hamstringblessures zijn berucht vanwege hun chronische karakter. Op advies van je fysio, en op geleide van pijn, kun je crosstrainingsactiviteiten doen die de benen niet belasten. Denk daarbij ook aan trainingen voor je bovenlichaam. Zodra de pijn afneemt, kun je je onderstel voorzichtig aan het werk zetten met rustig fietsen en aquajoggen. Voordat je weer gaat trainen zoals voor de blessure deed, is het heel goed om te werken aan het versterken van de hamstrings en bilspieren door middel van squats, deadlifts en dergelijke. Begin met lichte gewichten en focus op het rustig uitvoeren van het neergaande deel van elke oefening om toekomstige blessures te voorkomen.

6. Pijn in de onderrug bij het hardlopen
Wat het is: Een veelvoorkomende klacht bij zowel sporters als niet-sporters is pijn in de onderrug, hetzij gelokaliseerd op één plek of uitstralend naar de bil en het been. Het kan veroorzaakt worden door spierspanningen, verschoven tussenwervelschijven of anderszins druk op de rugzenuw.

Waarom het gebeurt: Pijn in de onderrug is vaak het gevolg van zwakke core- en bilspieren, onjuiste bewegingspatronen en overbelasting van de spieren die verantwoordelijk zijn voor het ondersteunen en stabiliseren van het bekken en de wervelkolom.

Trap op de rem: Terwijl het soms even snel verdwijnt als het opkomt, is er meestal sprake van aanhoudende klachten die gemakkelijk kunnen uitmonden in slopende, chronische rugpijn die niet alleen je trainingsroutine belemmert, maar ook de algehele kwaliteit van leven. Zoek de hulp van een fysio- of manueeltherapeut die deskundig is op het gebied van de wervelkolom. Zij kunnen je de juiste bewegingspatronen aanleren, adviseren bij het trainen van de rompspieren en aangeven welke crosstraining je kunt doen om aan de conditie te blijven werken. Wat die oefeningen precies zullen zijn, hangt af van de exacte oorzaak van je rugpijn.

NAAR BOVEN 

10: HOW TO MOTIVATE TO RUN
Bron: https://trailrunnermag.com/training/motivate-to-run.html?fbclid=IwAR1_--4Nh5MtWzf4A4sZdt4ZiIVYtRg2vUpqfX2WzMmAPORNPvylJoKA5XY

Most of us struggle with getting out the door at some point.

Remember that small runs can add up to huge gains.
Before reading on, open Instagram on your phone. If you don’t have Instagram, congrats, you have clearly made some good mental-health decisions.
Now hit the “search” button. If you follow runners, the search page will have lots of little squares full of people running with really good posture, as if they learned form from looking at the logo on an Air Jordan. It’ll usually be joyous. Rarely will there be much clothing. There seems to be an inverse relationship between followers and articles of clothing.
Most of those #running results show successful adventures. That makes sense, because social media is a highlight reel by definition. That doesn’t mean people are dishonest, just that dreading a run or pooping uncontrollably in the woods gets fewer likes. As outlined by psychology studies on social-media use, we can know that fact intuitively, yet many of us still internalize the too-clean narrative of social media, turning it against ourselves. Why is my run not that joyous? Why do I struggle to get out the door? Why am I wearing pants?
Where I have seen that most recently is in people struggling with their struggles with motivation to run. “I don’t want to start my run,” they’ll say in a training log. “What’s wrong with me? This activity is great, right? Everyone says it is.”
“Nothing is wrong with you,” is the obvious response. “Everyone has that same struggle often, no matter how much they love it.”
I’ll tell them about pro athletes who sometimes dread their runs, and they’ll be shocked. I know that I wake up often and ponder what I’m even doing. I guarantee that those Instagram accounts feel the same existential angst about getting out the door all the time.
It’s not just running. Think of anyone you admire. Elon Musk probably has trouble sitting down at the computer sometimes (might explain the tweets). As John Mulaney’s character was approaching the stage on the TV show Crashing, he expressed his dread at getting up there: “I only wanted to be a comedian my whole life, and the thing I hate the most is stand-up comedy.” Life hacks like waking up at 3 a.m. and jumping in an ice bath or putting butter in coffee or whatever other crazy things people talk about nowadays can often be distilled down into trying to overcome the doubts and questioning with routine and control.
But that’s not real. Running, like life, is uncertain and fickle. Motivation comes and goes, fitness ebbs and flows, pants go on and come off (takes photo for Instagram). In the face of that uncertainty, it’s just about giving yourself a chance. It will never, ever be like that search page on Instagram, effortless adventures strung together without crisis. Giving yourself the grace to struggle with getting out the door is the first step in getting out the door.

You can do a lot of things with consistency and time. The goal doesn’t need to be reaching the moon to find value in just getting off the ground. That needs to be on a cat poster.

This article doesn’t go over all the tricks to overcome daily motivation struggles like registering for a race, joining a running group or doing a running streak. Instead, the message is way simpler: you are not alone if you find yourself not wanting to run. For some people, it can feel that way more often than not.
Being a happy runner does not mean that you have to love running every second, but that you usually try to run, even when you don’t love it. A few things can help structure how you think about your low-motivation days.

10 minutes counts
Conspiracy-minded people will look at something like the Great Pyramid and be like, “There is no way the ancient Egyptians could have built this with their technology. Must have been aliens.”
Essentially, they think about the immensity of the task and it feels impossible without extraterrestrial assistance. Same goes for the moon-landing doubters that think it was filmed in a studio in Burbank. Knowing what it takes to reach long-term running potential, I’ll look at an Olympian and think the same thing. How did they get where they are? Must have been aliens.
The point is that incredible, nearly unfathomable things can be accomplished with lots of small actions. The Egyptians had hundreds of years and an abhorrent policy on acquiring free labor. NASA had brilliant scientists and billions of dollars. The Olympian put in one mile at a time, totaling tens of thousands over years.
Or to put it another way, a journey of a thousand miles starts with a single step. Put one foot in front of the other and you can get a long freaking way.
But we all get daunted by the immensity of big tasks if we think about them hard enough. To combat that natural feeling, I just ask athletes to give me 10 minutes. If a run is scheduled and you’re healthy, go around the block. You can do it in work clothes if you have to, going up and down the stairs and hallways. Just get out there.
Ten minutes at a time adds up. A single 10-minute run provides a musculoskeletal stress that can reinforce adaptations that leads to healthy and faster running later. A bunch of 10-minute runs can make stepping up training easier and provide a minor aerobic stress that could have outsized benefits (possibly through epigenetic responses). And a 10-minute run has a way of becoming a 20- or 30- or 40-minute run a lot of the time.
You can do a lot of things with consistency and time. The goal doesn’t need to be reaching the moon to find value in just getting off the ground. That needs to be on a cat poster.

Don’t let perfect be the enemy of good … or good be the enemy of OK
An immaculate training plan is great and all, but just getting out there and being consistent will get you a lot of the way to your goals. Have the courage to plan training and racing that scares you, and chase it with resilient self belief. Just don’t let the alternative to hard mile intervals or a planned trail race be doing nothing. “Well, what’s the point?” is a thought process we all have to fight back against in everything in life.
I face that all the time while writing articles. Three times writing this one so far, I have closed my computer in disgust. In those moments, I try to remember the best piece of writing advice I ever received: “Don’t judge. Write.” It might not be Shakespeare or even my best work, but it doesn’t need to be. We all have self doubt, and I definitely do with my writing. If I bailed when my writing sucked, I’d have self doubt and a failed writing career. Now, I have self doubt and wrote a book. I am not saying I am a good writer, but I am a persistent writer. And persistence can accomplish a lot.
On the You Made It Weird podcast interview with comedian Taylor Tomlinson, Pete Holmes told a story about what Conan O’Brien said to him about making it in show business. “There’s this wall of noise, right?” says Holmes. “And all you can do is play your little triangle. You just make the same tone over and over and over . . . [Conan] was like just be consistent and do it a long time and even though there’s all this noise, someone will eventually go, ‘I’ve heard that triangle dinging for many years now, let’s go check that out.’”
That’s how running works too. You just gotta keep on dinging.
Bailing on a race due to conflicts? Have an adventure around the house. Not feeling like a workout? Run easy. An easy run feel impossible? Ten minutes around the block is enough. A lot of OK training can lead you pretty close to your potential over time. So take the pressure off and embrace the long-term power of OK.

Each day is an independent variable
You know what they say about the best laid plans of mice and men. Things get in the way, you don’t feel like it, you don’t run. That’s totally normal, just like having motivation issues. The key is trying not to let one missed day bleed into the next and the next. It’s like the concept of a shame spiral, a term coined by clinical psychologist Gershen Kaufman, where shame over something small leads to more and more shame, often about unrelated things entirely. Miss one day? Get ’em the next day. Miss a week? The day after that is such a beautiful opportunity!
Try to set up something more like an awesomeness spiral. Run, even just 10 minutes? You are awesome. Not run, even a step? Still awesome. Each day cannot be a verdict on your worth as a runner or person. You are enough all the time, no matter what, whether you run or not.
“OK, wannabe-Mr. Rogers, chill out,” my internal monologue says. It’s not that easy to embrace self acceptance for almost anyone. But for a runner, with so many chances for self judgment, it’s especially important to try.
At the end of the day, running comes entirely from within, even if something external like a race motivates us occasionally. On the inside, most of us feel like we’re on an unmarked trail, asking questions and often getting unsatisfying answers. That can make it really hard to get out the door sometimes.
You might not find those answers on the run. But you’ll definitely find more of the answers on the run than you will on the couch.

—David Roche partners with runners of all abilities through his coaching service, Some Work, All Play. His book, The Happy Runner, is about moving toward unconditional self-acceptance in a running life, and it’s available now at Amazon.

NAAR BOVEN 

Zowel met Rønnør (van Kari en André, voorheen Run2Day) aan de Geldropseweg 19 dat al jaren onze clubkleding prima verzorgt, als met Runnersworld aan de Willemstraat hebben we een goede relatie. Beide zaken bieden je een uitgebreide voetanalyse om een zo goed mogelijk advies te geven welk type schoen het best bij je past. Daarnaast krijg je als lid van Loopgroep Blixemsnel (vermeld dat vooral!) bij beide 10% cash-korting. Bij Rønnør kun je als alternatief ook 15% korting krijgen, gereserveerd voor je volgende aankoop. Rønnør sponsort bovendien prijsjes en materialen voor ons evenement Marathonestafette Blixemsnel in het laatste weekend van de basisschoolvakantie en levert onze clubkleding.

Bij Runnersworld krijgen we bij aankoop van schoenen bovendien een paar loopsokken gratis bij en wordt € 5,00 geschonken aan de clubkas (hiervan bekostigen we een deel van de jaarlijkse terrasborrel).

NAAR BOVEN

 

FOTO'S: Mocht je foto's hebben die je via de website wilt delen, stuur ze me toe. Of stuur de link aan mij om te publiceren. Als je liever niet zichtbaar bent op een gepubliceerde foto, laat het weten,
zodat ik dat kan aanpassen.

Hebben jullie suggesties voor deze nieuwsbrief, laat het me weten via  vincent@blixemsnel.nl.   

NAAR BOVEN

 

 
 
google click fraud lawsuit